Yalnız

Gözlerini açtığın ilk andan itibaren yalnızsın aslında. İlk tanıdığın annen ve baban daha sonra tanıştığın kardeşlerin ve arkadaşların hepsi sonradan dahil oluyor. İnsan büyüdükçe yalnızlaşıyor aslında. Yanımızda sandığımız aile ve arkadaşlarımız ne kadar yakınımızda ? Sen büyüdükçe etrafındaki insanlar kayboluyor. Bir süre sonra yok oluyor hatta. Yalnızlığı işte o zaman tam anlamıyla yaşamaya başlıyorsun. Zaman geçtikçe etrafındaki insanlar senden uzaklaşmıyor mu ? Arkadaş ediniyosun. Yeni insanlarla tanışıyosun. Bir zaman sonra hepsi kaybolup gidiyor. En yakın arkadaşın dediğin insan bile hayatına gelip gidiyor. Bi an bakıyorsun ailenden, arkadaşlarından ve çevrendeki insanlardan o kadar uzaklaşmışsınki tek başına kalmışsın. Sonra düşünüyorsun ne oldu ? Aslında kimse yanında değilmiş sen zaten hep yalnızmışsın. Onlar sadece hayatında gelip geçen insanlarmış. Sen zaten bu Dünya'ya tek başına geldin. Kimse yanında değildi. O yüzden kimseye güvenemezsin. Kimsenin sonsuza kadar yanında olacağına inanamazsın. Herkes hayatına bir süre kalır ve gider. Bu Dünya'dan da tek başına gideceksin. Yanında kimse olmayacak. Ne yaparsan yap kendin için yapacaksın. Kimi seversen sev seninle gelmeyecek. Yanından hiç gitmesini istemediğin insanlar bile tek tek kaybolup gidecek. Her zaman tektin tek kalacaksın. Her zaman yanında biri vardı farkına varamayacaksın...